Ürünlerin kendi adınla bir mağazada yaşar, kullanıcı kendi Miror'unda dener — ve Miror, ürününü uyan kişiye kombinin içinde önerir.
Ürünlerin MirorX içinde kendi adınla bir mağazada yaşar. Kullanıcı gezer, deneme kabinine atar, kendi Miror'unda dener — beğenirse satın almak için SENİN sitene gider. Pazaryeri değiliz: içeride ödeme alınmaz, satış komisyonu yoktur.
Elimde ne var? Katalog, analiz, yükleme.
Hangisi, kaça, açık mı? Fiyat, indirim, cinsiyet, link.
Müşteri ne görür? Solda ayar, sağda canlı önizleme — Shopify'da mağaza yönetir gibi.
MirorX kullanıcısı "cumartesi ne giyeyim" diye Miror'a soruyor. Miror onun dolabını, tarzını ve ölçülerini biliyor. Kombin kurarken eksik parçayı bir yerden bulması gerekiyor —
— ve eksik parçayı SENİN katalogundan önerebiliyor.
Miror kullanıcının ölçülerini ve beden tercihlerini bilerek önerir; marka ölçü tablosunu yükledikçe beden isabeti derinleşir — bu katmanı ilk markalarla birlikte kuruyoruz.
Miror reklam panosu değil, stilist. Ürününü herkese değil, tarzına ve görünümüne uyana önerir. Kullanıcının güveni onun sermayesi — o güven senin ürününe akar.
Ürünün tek başına bir sonuç sayfasında değil, bir look'un eksik parçası olarak gelir. "Bu ceket şu jean'le" — bağlam satar.
Öneri karttan provaya gider: kullanıcı ürünü kendi Miror'unda görür. Karar anındaki en güçlü cevap: "bende nasıl durur?"
Kullanıcı arama kutusuna "siyah elbise" yazmıyor artık; stilistine soruyor. Ve stilist, sistemde olmayan ürünü öneremez.
Prova görseldir — fiziksel kalıp, kumaş davranışı ve gerçek beden oturması iddiası taşımaz. Markalarla birlikte beden doğruluğunu zamanla ileri taşımayı hedefliyoruz; bugün ölçmediğimiz şeyi ölçüyoruz demeyiz.
Sıradaki kapı: Veri.